arundhati

Member since July 3, 2009

follow this user
  • 22 videos
  • 0 following
  • 0 follower

Recent Activity

¿Cómo surgieron los árboles?
Cuento popular | Nueva ZelandaAl principio, el Padre Cielo y la Madre Tierra estaban cerca, muy cerca el uno de la otra, abrazados con gran, gran fuerza. Estaban tan cerca y tan fuertemente abrazados que sus hijos, que vivían entre ambos, apenas podían respirar. Desesperados, éstos se retorcieron, empujaron, presionaron y lucharon hasta que consiguieron que el cielo se despegase de la tierra y se alejase, elevándose hacia lo alto, arriba, muy arriba.Desde allí, el cielo miró hacia abajo y vio a su esposa, la tierra, libre, hermosa, marrón y suave… pero tan vacía y sola que se sintió avergonzado por haberla dejado atrás, totalmente desnuda.De modo que le confeccionó unos adornos mezclando luz y polvo, los enrolló para crear troncos y ramas y los curvó para dar lugar a hojas y flores. Combinó el marrón con el rojo y el gris con el verde; algunas de sus creaciones se volvían rosas al florecer, otras eran plateadas y tenían forma de estrella, y otras poseían bayas de un negro azulado o frutos dorados. Distribuyó aquellas exquisitas joyas por toda la superficie de la tierra. El cielo se sintió feliz y orgulloso al mirar hacia abajo.La tierra se sintió feliz y orgullosa de sus joyas.Los adornos se sintieron orgullosos y felices de decorar el suelo. Hundieron sus troncos en la tierra y elevaron sus ramas hacia el cielo. Y así, erguidos, han permanecido hasta nuestros días.Y fue así, según cuentan, como surgieron los árboles.Presentación, con SlideFlickr: The Secret Life of Trees. Música: Siempre adelante, de Carlos Saura; música libre en nomag.
Las imágenes de la historia
En Flickr puedes encontrar casi cualquier fotografía o imagen que necesites, por ejemplo, para tu próximo relato digital. Es tan grande su importancia, que a su alrededor han ido surgiendo pequeñas aplicaciones con características muy interesantes. Es el caso de SlideFlickr, que, con o sin registro, nos permite hacer buenas presentaciones. Hay que buscar en Flickr un grupo con el tema que deseamos, decidir si con algún tag se concreta más la búsqueda, y examinar el resultado final. Si nos sirve, pegamos la dirección en SlideFlickr, examinamos las opciones y nos ponemos a crear la presentación. En este caso, después de algunos intentos, busqué mediante fairy tales y hallé un grupo que reúne fotos relacionadas con el mundo de los hermanos Grimm. Pero tenían más de 700 imágenes, así que me quedé únicamente con las ilustraciones. Podéis verlas aquí: Grimm’s Fairy Tales.
Más sobre el cómic digital
En el anterior post, había eliminado de la lista de aplicaciones 2.0 para comics a Stripgenerator. Esta aplicación usa, sobre todo, el color negro, la línea sencilla y un dibujo casi minimalista. Pero al revisar su web, encontré algunos ejemplos que llamaron mi atención por su utilidad en los blogs de aula. Seguro que si buscáis allí, encontraréis más ideas… Mensajes para la clase: avisos y comunicados, informaciones, recordatorios, celebraciones, etc. Animación lectora: recomendaciones de libros, fichas de lectura, búsqueda de obras y/o autores, juegos de lectoescritura, etc. Actividades de aula: para las diferentes áreas de aprendizaje, como adivinanzas, acertijos, resolución de problemas, etc. También os presento una interesante lista de herramientas para para realizar comics digitales. Agradezco a su autor, Antonio González, que me informase de ella, y que además podéis encontrar en su blog. Por cierto, se trata de la misma persona que nos sorprendió hace poco con una presentación sobre la Web 2.0 que aún está recorriendo la blogosfera. En su momento, ya la mostramos pero en otro sitio. Gracias, Antonio, otra vez…
Rubaiyat
Omar ibn Ibrahim al-Khayyâm, coñecido como Omar Khayyâm, e que viviu no século XI, está considerado como un dos máis grandes poetas da antiga Persia. Seguidor do sufismo, unha corrente mística do Islam, tamén practicou as matemáticas, a astronomía e a filoloxía, e no seu tempo foi un dos sabios máis celebrados. Rubaiyat é o plural de rubai, cuarteta, a forma característica da poesía persa, moi empregada nos temas místicos. Ademais, é o título dunha famosa obra de Khayyâm, da que mostramos algúns versos neste libro dixital realizado con Bookr. Para velo máis grande, preme onde pon Read this BOOKR full size! Esta aplicación é máis usada fóra de España que aquí, pero non sei ben a razón. A pesar de que non ten moitas opcións, como xa comentamos, permite a publicación de traballos na rede con moita rapidez. As imaxes e fotos son de Flickr, que temos que buscar mediante tags ou palabras de referencia. Só temos que preparar o texto e escribilo en cada unha das páxinas que necesitemos. Non garda versións previas nin borradores, aínda que o libro dixital pode retocarse despois da súa publicación. En cambio, permite que usemos os traballos dos demais para que os reciclemos e facer así novas obras.
Bookr y la galaxia de las palabras
Entregar un papel en blanco y pedir, sin más, que un niño escriba, es un buen método para aborrecer la escritura. Por eso, Tag Galaxy es una herramienta especial. Se trata de un buscador que relaciona las palabras o etiquetas, y que puede ayudarnos a encontrar el vocabulario que toda historia necesita. Además, con Tag Galaxy también podemos explorar las fotografías que existen en Flickr para esos nombres. Su funcionamiento no tiene ningún misterio: introduces una palabra y ves aparecer una galaxia de palabras, en forma de esferas de colores, alrededor del término que has escrito. Si acercas el ratón verás el número de fotos para cada esfera, y si pulsas accederás a las mismas. En el ejemplo, introduje la palabra lobo y se originó una galaxia compuesta por animals, wolf, nature, dog, animal, naturaleza y perro. Es decir, que el vocabulario surgió en inglés y español, algo que deberá ser considerado para combinar los idiomas si es preciso. Pues lo importante es que la galaxia de palabras ofrezca el mayor número de posibilidades de creación. Esta idea me recuerda a otra experiencia que ya comenté en el blog: las palabras poderosas. No me voy a repetir, aunque lo tendría en cuenta si os interesa el significado de los arquetipos. Por mi parte, ya imagino una sesión con Tag Galaxy en la pizarra digital, y con una luz tenue… En cuanto hayamos creado nuestra historia, en equipos de aula, con borradores de escritura, precisaremos alguna aplicación online. Esta vez contaremos con Bookr, del equipo de Pimpampum. Disponen de varias herramientas creativas y de diseño, como Bubblr, que sirve para elaborar cómics. Pero hoy es Bookr la que nos interesa: sirve para crear y compartir libros de fotos utilizando las imágenes que hay en Flickr. Así que, si se combinan estas dos aplicaciones, después de haber inventado la historia con las palabras de una galaxia, se buscan las imágenes que se necesiten, se escribe el texto y el cuento ya está terminad
¿La lógica es un cuento?
Todavía en la fase de pruebas con BombayTV, me dicen que en algunos lugares se utiliza en las clases de idiomas. Como soy un maestro y trabajo en la educación primaria, pienso en otras posibilidades. Así, entre mis libros hay algunos de Martin Gardner, al que ya se le considera como uno de los mayores divulgadores científicos, comparable a Isaac Asimov o Carl Sagan. Ese autor tiene una gran colección de acertijos, adivinanzas, ilusiones ópticas y problemas de deducción y observación. Sus materiales y juegos de ingenio son perfectos para resolver historias sorprendentes, como en el nuevo ejemplo de este post, que tienes que ver y escuchar. Y, como dice Martin Gardner al comienzo de sus libros, ¡que te diviertas! agence communication Paris Lyon Graphéine Los problemas de lógica no son siempre fáciles. Por si fallas en el razonamiento lógico, que no lo creo, la solución está debajo, pero al revés. Para escribir de esa manera, recurrimos a una aplicación llamada Flip, que es bastante conocida. De paso, hacemos que un blog también sirva para la planificación y realización de algunas actividades. Solución: (ɐɔɐ|ɟ sáɯ ɐ| әp әɹpɐɯ ɐ| ɐɹә ɐpɹoƃ ɐuosɹәd ɐ|)
¡Bollywood también comparte!
Si queremos crear auténticas historias digitales en forma de películas, el equipo de Graphéine nos ofrece cuatro aplicaciones: BombayTV, BombayTV2, FutebolTV y ClassikTV. En todas ellas, el proceso a seguir es parecido: seleccionas uno de sus pequeños videoclips, que son fragmentos de películas originales, inventas un guión y pones las voces o escribes los subtítulos. El nuevo vídeo se puede incrustar en un blog o una web, y también se envía por e-mail, que es el único registro que hay que hacer. BombayTV es la aplicación más completa, aunque sin olvidar la sencillez de uso. Eliges un videoclip de su colección, imaginas los diálogos y empiezas: se pueden grabar otras voces nuevas, o escuchar los diálogos con las voces que incorpora la aplicación, o dejar el sonido original y escribir los subtítulos. Además, está  traducida a varios idiomas, entre ellos el español. En BombayTV2 y FutebolTV creas un nuevo vídeo a partir de unas escenas determinadas, que escoges y combinas a tu gusto, y que después puedes subtitular. Es decir, el proceso para dirigir una minipelícula con estas herramientas no tiene ningún problema. Claro que requiere una pizca de imaginación y unas dosis de creatividad y esfuerzo, pero tampoco es mucha exigencia. No me pude resistir, y para realizar este ejemplo utilicé un tema de actualidad: la autoridad del profesorado. Web agency Graphéine No es que considere que el tema no tiene importancia, que la tiene, pero el humor siempre es necesario.
Os segredos da Web
Cada un de nós ten un complicado sistema de historias e rituais que son diferentes aos dos outros. A partir desta evidencia, os proxectos de Jonathan Harris profundizan no sentido emocional de Internet, no caso de que exista algo semellante a iso. Algúns dos proxectos que desenvolve son mostrados neste vídeo: We Feel Fine e Universe. No primeiro, trata de explorar as emocións humanas que deixan as actividades que realizamos na Web. E no segundo, intenta actualizar a nosa mitoloxía do ceo baseándose nas persoas, lugares e conceptos actuais.  Resulta curioso e orixinal o uso que fai da tecnoloxía. Ademais das dúas ideas citadas antes, tamén levou a cabo: un ecosistema de entrevistas en vídeo, unha instalación interactiva de citas en liña, un mosaico fotográfico con imaxes polaroid, un experimento de narración de contos cunha familia de esquimós, unha exploración interactiva do desexo humano, etc. A pesar da novidade das súas presentacións, talvez non deberiamos sorprendernos tanto, pois xa o explicou Jean-Paul Sartre:“Isto é o que engana á xente: un home é sempre un contador de contos, vive rodeado polos seus contos e os contos de outros, ve todo o que lle pasa a través deles e intenta vivir a súa propia como se estivese contando un conto.”
O Contador de Historias
Se trata de una película que fue rodada en Brasil (Belo Horizonte, São Paulo) y Portugal. Dirigida por Luiz Villaça y basada en la vida del minero Roberto Carlos Ramos, es la historia de como el afecto puede transformar la realidad. La actriz franco-portuguesa María de Medeiros interpreta a Margherit Duvas. Roberto Carlos es interpretado por los actores Marco Ribeiro (6 años), Paulinho Mendes (13 años) y Clayton Santos (20 años). La película se empezó a ver en Brasil a partir del mes de agosto.  Roberto, el más pequeño entre diez hermanos, desde muy pronto demuestra un talento especial para contar historias, transformando, con la narrativa, sus propias experiencias de frustración en fábulas cautivadoras. A los 6 años, el niño lleno de imaginación es dejado por la madre en una entidad asistencial recién creada por el gobierno. Ella cree estar, así, garantizando un futuro mejor para su hijo. La realidad en la institución es diferente a lo que se promovía por la propaganda en la TV y Roberto, poco a poco, pierde la esperanza. A los trece años, tras incontables huidas, es clasificado como irrecuperable, en palabras de la directora de la entidad. Sin embargo, para la pedagoga francesa Margherit Duvas (Maria de Medeiros), que viene a Brasil para el desarrollo de una investigación, Roberto representa un reto. Determinada a hacer del niño el objeto de su estudio, intenta aproximarse a él. El chico en principio se niega, pero, después de una experiencia traumática, busca abrigo en su casa. Lo que surge entre los dos es una relación de amistad y ternura… (vía Blogstórias Essenciais)
Haciendo prácticas
Ya explicamos que PhotoPeach es una buena aplicación para contar historias. Creo que en su sencillez radica su eficacia, pues en unos pocos minutos puedes crear un vídeo con imágenes y música. El resultado final es diferente al de una presentación clásica, y sus efectos narrativos son más evidentes. Se puede comparar en SlideShare, pues de ese sitio saqué la mayoría de las imágenes que utilicé para elaborar la animación de este post. Además, como Ismaíl acaba de cerrar el blog del curso pasado, es un buen momento para saber cosas de él. Si te interesa, claro…
Ismaíl en Tar Heel Reader
En el blog de aula tenemos un cuento que se preparó con la aplicación Tar Heel Reader. Simplemente es un pequeño ejemplo. En realidad, utilizamos material de otras historias que ya se habían publicado. Ismaíl descubrió que en la lista de idiomas del sitio no aparecía el gallego. Así que se puso en contacto con el administrador para informarle da la situación, pues el cuento está escrito en esa lengua. Gracias a esa intervención, recibimos buenas noticias. En la próxima actualización de la herramienta, añadirán el gallego como una lengua más.  Tal vez debería contar algunas cosas de Ismaíl. Pero creo que habrá otra ocasión mejor. Si alguien quiere saber, en este libro hay más información…
Contar con PhotoPeach
En la página principal de PhotoPeach ya se dice lo que pretende esta aplicación online: que cuentes historias con fotos. Es muy fácil crear aquí un pase de imágenes con música incluída, y también un sencillo cuestionario. Para conseguirlo, es posible usar material propio o adquirir esas imágenes en redes como Picasa o Facebook. Después eliges la música entre los temas disponibles, o buscas una canción en YouTube directamente desde PhotoPeach. El resultado final es una animación en flash, que puedes compartir en tu web o en tu blog. Para despedir el pasado curso, contamos una historia a las familias que se tituló Viaxe ao país dos pequenos. Si te interesa esta herramienta, en educ@conTIC tienes más información.
A narrativa dixital
O psicólogo Jerome Bruner, un dos representantes da teoría cognitiva, fala dun novo modelo de percepción mental ao que denomina modelo narrativo. Mediante unha función narrativa implícita nese modelo, a mente explora mundos posibles máis alá das necesidades inmediatas da persoa. Por esa razón, Bruner considera que os relatos son pautas, paradigmas para entender e describir o noso mundo. E asegura que os contos teñen algún tipo de existencia na mente do destinatario, calquera que sexa a expresión na que se atopen. Se a narrativa tamén é unha modalidade de pensamento e de forma artística, a escola actual debe coñecer o digital storytelling ou narración dixital. En realidade, trátase de contar historias que veñan reforzadas con imaxes dixitais e outros elementos: texto, voz, música, etc. Como en internet existen aplicacións 2.0 válidas para estas tarefas, no blog ábrese unha nova sección chamada Narrativa dixital. De momento só ten un enlace, PhotoPeach, porque é unha ferramenta que descubrimos o pasado curso. Haberá máis aplicacións para a educación primaria, pero hoxe presentamos unha historia. Deixade que vos explique como naceu. Un día chegou á aula un neno que traía un conto, que o fixera cos seus pais na casa. Entregoume un papel dobrado, mireino e devolvinllo. Entón, o neno leu nervioso a súa pequena historia e a clase enteira quedou pensativa, pois era moi triste. Despois, empezaron a facer… Por Twitter anda moita xente que colabora cos demais e comparte información. Como Teresa Pombo e os seus colegas de INTERACTiC 2.0, que procuran unha escola con tic social. A todos eles, desde aquí, obrigado por todo iso…!
El poder de los cuentos (2)
Hace algunos años, en un trabajo anterior que publicó la editorial Santillana (1996), escribía lo siguiente: “Sabemos que todas las culturas poseen su tradición de cuento oral. Así, el aeda griego, el bardo celta y el griot africano contaban (o cuentan) para todos, para los pequeños y los grandes. Pero en nuestras modernas sociedades occidentales asistimos desde hace tiempo a la muerte de los cuentistas, si no han desaparecido ya del todo. Alguien lo ha dicho con cierta ironía: Hoy los cuentistas miran la televisión como todo el mundo.” Está claro que entonces me equivoqué. Pero las referencias que se usaban en aquel momento indicaban que así era. Los cuentos populares apenas interesaban y el oficio de cuentista estaba casi en extinción. Ahora todo es diferente. El mundo de los cuentos ha sabido adaptarse y mantiene viva su presencia. Incluso han llegado expresiones de otras lenguas para reafirmar su importancia, como storytelling y digital storytelling, que ya se usan en espacios académicos y empresariales. La fuerza de estas expresiones es evidente en la Web 2.0, tanto en blogs como en wikis. Por ejemplo, de una buena presentación puede decirse que tiene un storytelling potente. Además, podemos analizar el storytelling en las organizaciones. Y también, por qué no, es posible hablar del storytelling vía Google Maps. La narración de cuentos es la base del storytelling, pues es el significado de la expresión. En todo caso, aunque me interesan las nuevas utilidades que ha adquirido, me sigue gustando más el significado original, la narración de historias. Así se expuso en la primera serie de esta entrada: El poder de los cuentos. ¡Aquí sí que hay un storytelling realmente potente! Esta película de animación, Knight Fever, parece una broma de lo que escribí hace años. Pero la descubrí ahora…
Storybook Weaver
Deses programas que hai para inventar historias e escribir na aula, Storybook Weaver sempre me gustou. Trátase dunha aplicación que ofrece moitas posibilidades na educación primaria, en castelán e en inglés, e que aquí apareceu co nome de El Pequeño Escritor. Como recurso para escribir é unha ferramenta áxil e motivadora, que facilita o paso da imaxinación creadora á pantalla do ordenador e ao papel impreso. Algunhas das posibilidades que proporciona son as seguintes: Aproximadamente 1.800 imaxes predeseñadas, coa opción de seren modificables. Arredor de 20.000 combinacións entre escenarios, cores e deseños propios. Incorporación de son e música, desde arquivos do mesmo programa. Distintos tipos de letras, coas mesmas características que un procesador de textos habitual. Vocalización dos textos escritos, aínda que con algúns problemas, pois o idioma de orixe é o inglés. Variedade de formatos para a impresión dos traballos en papel. E, sobre todo, a posibilidade de poder escribir nas diferentes linguas do currículo. Este programa saíu ao mercado hai tempo, pero na versión máis actual funciona sen dificultades en Windows XP e Mac OS X. Ao parecer, entre as novas funcións destaca a opción de gardar os traballos como documentos web.
Storytelling
Coñecín esta palabra inglesa cunha obra de Sara Cone Bryant, El arte de contar cuentos. No seu momento, ese libro foi toda unha sorpresa para min e a súa lectura acompañoume durante moito tempo. Converteuse nunha especie de guía para entrar no mundo imaxinario dos contos. E algúns traballos que realicei, naceron sen dúbida a partir das súas páxinas. Por iso creo que a narración de contos (storytelling) é unha verdadeira arte: a arte de contar historias. O escritor Christian Salmon vén de publicar un libro cun estraño título, onde afirma que a política actual utiliza as técnicas do storytelling. Trataremos este asunto noutra ocasión, pero no seguinte vídeo o actor Cliff Curtis explica con moita claridade o significado da narración que aquí apoiamos. Así é como queremos entender a expresión storytelling. Antes de escoitar as súas palabras, podes elixir o idioma para os subtítulos. Estes últimos días o blog cambiou un pouco o seu nome, e tamén a súa estrutura. Pois ademais de disfrutar cos contos populares, sempre buscou ideas no seu mundo para artellar historias novas. O curso pasado foi o principio, e o noso desexo é continuar. Pero como estamos na web 2.0, pretendemos dar un paso adiante e innovador, máis alá do software de escritura para nenos. Agora queremos que poidan usar ferramentas para inventar e escribir online, publicar os seus traballos en internet, e, incluso, crear historias dixitais a partir de fotografías, de vídeos e doutros soportes. E realizar toda esa aprendizaxe lingüística e tecnolóxica desde a educación primaria. ¿Seremos capaces? Ninguén o sabe, pero hai que intentalo…
Máis videocontos
Na entrada que se refería aos 9 Top Sites de contos audiovisuais, deixamos a colección incompleta por culpa da memoria, que xa non é de fiar. Pois hai un blog encantado, Los cuentos de hadas, que ofrece a todo o mundo a súa marabillosa videoteca de contos, formada agora mesmo por 46 historias. Hai moito que ver e escoitar, hai moito para disfrutar: contos populares, contos de autor pero ben famosos, fábulas e algúns mitos. Por exemplo, grazas ao seu gran traballo de busca e selección, podemos coñecer a historia mitolóxica de Teseo e o Minotauro.  Este sitio pasa inmediatamente á sección do blog chamada Relatos audiovisuais, que así segue a medrar e xa chega ata a decena.
Relatos audiovisuales: 9 Top Sites
En la sección Relatos audiovisuais continuamos la remodelación general del blog, que empezamos hace dos semanas, más o menos. Los sitios que enlazamos desde aquí tienen muchos cuentos para ver y escuchar: La bella durmiente, El gato con botas, Blancanieves, Juan sin miedo, Almendrita, El castillo de irás y no volverás, Jorge el valeroso, Caperucita Roja, Los hijos de leñador y otros muchos. Además, hay cuentos narrados en varios idiomas y en el lenguaje de signos, dibujos para colorear y juegos. Biblioteca de Literatura Infantil y Juvenil: Videoteca Biblioteca Virtual Miguel de Cervantes Cuentos infantiles Childtopia Cuentos populares de Castilla y León Fundación de la Lengua Española-Fundación Villalar Cuentos interactivos Omnis cellula Cuentos infantiles en Audiolibros ivoox.com Videocuentos pacomova.eresmas.net Cuentos populares mediateca.eduteca.madrid.org Cuentos Infantiles y Juveniles albalearning.com Taller de Lectura educapeques.com Algunos cuentos son narrados por gente conocida del mundo de la radio y de la literatura: por ejemplo, Luis del Olmo, Gustavo Martín Zarzo o Luis Mateo Díez. También se pueden oír entrevistas realizadas a investigadores y escritores: entre otros, Antonio Rodríguez Almodóvar, Gabriel Janer Manila, Jaime García Padrino o Xabier P. Docampo.
Contomundi 2.0
Desde o principio, este blog tratou de relacionar o mundo do conto popular e as novas tecnoloxías. De igual maneira que se interesaba polos relatos populares do mundo, prestaba atención aos novos formatos de presentación que facilitan as TIC: contos audiovisuais, aventuras gráficas, ferramentas educativas da web 2.0, webquest baseadas no imaxinario, etc. No momento actual, o blog está a punto de comezar unha nova experiencia. Forma parte dun proxecto máis amplo, ao que lle foi concedido o tempo necesario para o seu desenvolvemento. O título desta entrada fai referencia a ese novo traballo, pois tamén é o seu título, e analizará a utilidade dos contos no mundo das TIC. E talvez, para se adaptar mellor a esta nova realidade, o blog cambiará o seu nome por estoutro: Contomundi 2.0; aínda que a día de hoxe non está decidido. A xente que se move nas novas tecnoloxías entende perfectamente a palabra colaboración. Sen ela, resultaría case imposible descubrir moitos dos tesouros que hai en internet. E algúns deses tesouros participan activamente nos cambios que se están a producir na educación, como as redes sociais, por exemplo. O vídeo que hai a continuación é unha boa mostra de todo isto… (vía El caparazón, versión light)
Retorno á Patagonia
Hai xa algúns anos, descubrín a Bruce Chatwin e a Paul Theroux na praia de Areas, en Pontevedra. Os dous escritores escribiran un libriño titulado Retorno a la Patagonia, que mercara antes de saír da casa. Ese lugar, a Patagonia, conmoveu a súa imaxinación, pois os dous escritores eran en realidade viaxeiros literarios. Para eles, a viaxe non era só unha forma de escritura: era unha forma de vida. E as viaxes, a vida e a literatura formaban parte dun mesmo todo. Despois lin case todos os libros de Chatwin, pois encantoume a súa maneira de escribir e o seu espírito de contador de historias. Lembro de maneira especial a obra En la Patagonia, na que esa palabra abre un enorme espazo onde a literatura, a historia, a viaxe e a vida agardan impacientemente ao lector…
1