cyberela

Πόσο διαχρονικά είναι αυτά τα λόγια:

“Έλληνες πρέπει να μάθετε την αλήθεια, πρέπει να μάθετε πως τα παιδιά σας γεννήθηκαν ’λεύτερα, πως τα παιδιά σας θα ζήσουν ‘λεύτερα, διότι τα παιδιά σας πιστεύουν στην στην προκοπή αυτού του τόπου”




Posted in 17 Νοεμβρίου, Ανθρώπινα δικαιώματα, Βασανιστήρια, Πολυτεχνείο, δακρυγόνα

Ο Θεόδωρος είναι εδώ και 44 μέρες σε απεργία πείνας.
Ο Θεόδωρος είχε κάποτε μία επιχείρηση, ήταν δημιουργικός.
Ο Θεόδωρος διαμαρτύρεται για τα καρτέλ χάλυβα στην Ελλάδα.
Ο Θεόδωρος κατήγγειλε στον πρωθυπουργό, στους πολιτικούς αρχηγούς και στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας την παρακάτω επιστολή:

Προς Πρωθυπουργό

κ. Κ. Καραμανλή

Αριθμ. Πρωτ. Κ2549/20-3-2009

Αξιότιμε κύριε Πρωθυπουργέ,

Ονομάζομαι Θεόδωρος Τενέζος.

Το επάγγελμα μου είναι μικρομεσαίος επιχειρηματίας που δραστηριοποιείται στον χώρο του χάλυβα και συγκεκριμένα στην εμπορία, μεταποίηση και τοποθέτηση σιδήρου μπετόν για οικοδομές

Αυτοδημιούργητος!

Στον χώρο του χάλυβα από το 1989,εργαζομενος αρχικά σε μικρές οικοδομές και αργότερα σε μεγάλα τεχνικά έργα ανά την Ελλάδα, συνεργαζόμενος με πολλές τεχνικές εταιρίες.

Το 2004 εξαγόρασα μια εταιρία εμπορίας σιδήρου (στον Ρέντη, στην βιομηχανική ζώνη του Ελαιώνα)που εμπορεύονταν αποκλείστηκα σίδηρο της χαλυβουργίας SIDENOR, με κύκλο εργασίας 250 τόνους τον μήνα.

Μέσα σε 18 μήνες με πολύ κόπο και δουλειά ο κύκλος εργασίας έφτασε τους 1100 τόνους , δηλαδή ανάπτυξη 11% μηνιαίως.

Η επιχείρηση απ

Η Πέμπτη είναι πάντα δύσκολη μέρα στο γραφείο. Οι συνεργάτες μας, πάντα αυτή τη μέρα μας φορτώνουν με δουλειά διότι πλησιάζει το Σαββατοκύριακο. Με το Twhirl ανοιχτό για να ακούω της κοινοποιήσεις του Twitter η εργασία ήταν λιγότερο δυσάρεστη. Το απόγευμα άκουσα τον χαρακτηριστικό ήχο του Twhirl της προσωπικής υπενθύμισης και με έκπληξη διαπίστωσα πως είχε ξεκινήσει μία ψηφοφορία για την εκλογή 5 αντιπροσώπων της δικτυακής κοινότητας που θα θέσουν ερωτήματα στην συνέντευξη τύπου του ΣΥΡΙΖΑ με ομιλιτή τον κ. Γιάννη Δραγασάκη. Μέσα στους υποψηφίους ήμουν κι εγώ. Παρακολουθώντας την ψηφοφορία και τα σχόλια των ψηφοφόρων και υποψηφίων ένιωσα ανάμικτα συναισθήματα.

Πρώτα συγκίνηση μετά ενθουσιασμός και τέλος άγχος, τρελό άγχος. Συνειδητοποίησα πως θα έπρεπε να θέσουμε ερωτήματα σε έναν άνθρωπο που κάποτε ήταν υφυπουργός οικονομίας, δηλαδή οι ερωτήσεις θα έπρεπε να είναι οικονομικού περιεχομένου. Ήξερα πως έπρεπε να ξενυχτήσω να διαβάσω το οικονομικό προεκλογικό πρόγραμμα και να σκεφτώ ερωτήματα που θα έκανε ένας απλός πολίτης από έναν αντιπρόσωπο κόμματος που δεν θα βγει κυβέρνηση αλλ