Op mijn 18e zag ik deze film, alleen, ik weet niet wat me erop attendeerde. Ik vereenzelvigde me sterk met de (lijdzame) rol van Isabelle Hupert. Kort geleden zag ik hem weer, in de bioscoop. Ze maakte me nu ook kwaad. Gelukkig maar!! Maar er is een vorm van lijdzaamheid die meer niet-afgeleerde hulpeloosheid, niet aangeleerde weerbaarheid is.
send to friend
add a comment