1970 - Dit was een van de eerste nummers die dat aparte, ook wel lekkere gevoel van morele verontwaardiging gaven. Lekker in de mate dat je denkt 100%, dus schuldeloos en vrij van taken, aan de goede kant te staan. Ik had het later ook bij "Woningnood" van Boudewijn de Groot, en "Empty Words" van Monica and The voices of Freedom. Daar ging het om hypocrisie. Herkennen van 'hypocrisie' veronderstelt al behoorlijk ontwikkelde hersentjes. Ik denk dat mijn hersenen dit niveau net aan konden. Daarmee was het dan ook nog een 'nieuwe' ervaring.
Sympathy wijkt hiervan af. De zanger zingt als een jankende hond, de elektrische bas geeft het de plechtigheid van een begrafenis en ook het koor weeklaagt. Als kind beleefde ik dit als puur gemeende muziek.
send to friend
add a comment